Projecten en ideeën

Zorg is een sociale en morele praktijk door waarden gestuurd. De goede hulpverlener vraagt zich niet alleen af of hij zijn werk op een vaktechnisch bekwame wijze doet – ‘doe ik de dingen goed?’ – maar ook of hij daarmee de ‘goede dingen doet’. De burger, patiënt of cliënt vraagt wat voor haar een betekenisvol leven door de tijd heen inhoudt en betrekt dat in de keuzen rondom zorg. Ook zorgorganisaties zien zich niet enkel als neutrale en efficiënt geleide ondernemingen, maar weten zich gestuurd door datgene wat zij van belang achten.

Zorg om waarden en waarden in zorg

Zijn burgers, professionals en bestuurders voldoende in staat zich effectief moreel te verhouden tot hun omgeving en zich daarover te verantwoorden? Worden zij daartoe voldoende uitgenodigd? De vraag stellen is hem tegelijkertijd beantwoorden. In een denkklimaat waarin ‘de harde meetbare feiten’ vooral tellen is het meer en meer lastig het moreel debat met elkaar te voeren. Ik noem dat ‘morele verlegenheid’.

Als filosoof-ethicus denk ik graag mee over hoe die morele verlegenheid te verkennen en te bespreken. Simpele pasklare oplossingen zijn niet het oogmerk maar wel het aandragen van voorwaarden en mogelijkheden tot een ethisch zorgbeleid van zorg en waarden.

Ter achtergrond zijn de volgende publicaties mogelijk interessant

Toezicht

Als commissaris en toezichthouder werk ik graag mee aan de waardengedreven wijze van bestuur en toezicht op de zorg, zoals door de Governance Code Zorg wordt bepleit.

.Op dit moment ben ik lid van de Raad van Toezicht van Frion en lid van de Raad van de Toezicht van Verslavingszorg Noord Nederland. Tot 1 juli 2020 was ik Commissaris en Vice-Voorzitter van de Raad van Commissarissen van Zorgpartners Friesland ( Medisch Centrum Leeuwarden, Tjongerschans en Noorderbreedte) .

Patiëntenparticipatie

Patiënt-of persoonsgerichte zorg is sinds een aantal decennia een belangrijk aandachtspunt binnen de zorg, zowel beleidsmatig alsook binnen het primaire zorgproces. Problematisch is dat deze patiëntgerichtheid vaak blijft steken bij een spreken over en voor de patiënt. 

Patiëntenparticipatie vraagt om veel méér dan hier en daar het invoegen van de patiënt bij bestaande zorg en beleid. Het zien van de patiënt als volwaardige partner zal een cultuuromslag vragen van zowel patiënten en burgers zelf, als ook van professionals en bestuur.  Tegelijkertijd is patiëntenparticipatie ook juist als uitnodiging en inspiratie op te vatten en niet uitsluitend als norm “Gij zult participeren”.   Cultuuromslagen laten zich overigens niet snel ‘fixen en meten’ maar vragen tegelijkertijd wel om een concrete en gefocuste aanpak

Om tot werkelijke patiëntgerichte of misschien beter ‘persoonsgerichte’ zorg te geraken is de samenwerking met velen nodig, inclusief die met de participerende patiënt. Overigens is die patiënt niet een enkelvoudig individu maar leeft hij/zij altijd in relatie met betekenisvolle anderen: patiëntenparticipatie is altijd ook meteen familieparticipatie.  

Patiëntenparticipatie vraagt om een fundamenteel andere visie op patiëntschap: van consument naar actieve en verantwoordelijke burger. Maar ook de zorgprofessional ziet een andere rol voor zich dan alleen die van een aanbieder van bepaalde zorg. In de plaats komt daarvoor een meer faciliterende, ondersteunde en dienende rol.

Als projectleider Patiëntenparticipatie binnen het UMCG doe ik veel ervaring op in het ontwikkelen en implementeren van beleid op patiëntenparticipatie. Die ervaring wil ik ook graag ten dienste stellen aan andere (zorg) instellingen in het land.